Projekt pod nazwą „Latające babcie” adresowany jest do pań w wieku 55+, które zapragnęły, by ich literackie i aktorskie pasje dotarły – w formie wyjątkowych spektakli – do najmłodszych i najbardziej potrzebujących kontaktu z żywym słowem. Będziemy pisać nowe utwory i wydawać je drukiem. Będziemy przygotowywać spektakle złożone z naszych utworów i prezentować je dzieciom z domów dziecka, przedszkoli, ośrodków rodzinnych, opiekuńczych oraz szpitali.
Projekt „Latające babcie” jest organizowany przez wolontariuszki stowarzyszenia kobiety.lodz.pl dla Pań w wieku 55+. Uczestniczki projektu wezmą udział w cyklu spotkań literacko-aktorskich. W ich trakcie będą:
- pisać bajki, wiersze, opowiadania
- przygotowywać je do druku
- tworzyć bajkowe spektakle dla dzieci
Spotkania będą się odbywać w siedzibie stowarzyszenia w Łodzi przy Al. Kościuszki 48 Ip. Projekt pozwoli jego uczestniczkom realizować długo skrywane literackie i teatralne marzenia. Jest wyjątkową okazją do niecodziennych spotkań międzypokoleniowych. Przygotowane w ramach projektu spektakle będą przedstawiane najmłodszym widzom w przedszkolach, hospicjach, domach opiekuńczych i szpitalach.
- Urszula Machcińska -.
wtorek, 7 lutego 2012
Wywiad z Kobietą Niezwykłą
- Halo! Czy mogę rozmawiać z panią Iksińską?
- Przy telefonie.
- Dzwonię z czasopisma „Chwilo, trwaj!”. Została pani wybrana spośród milionów kobiet do odebrania tytułu Kobiety Niezwykłej. Gratuluję, …
- To chyba jakaś pomyłka. To nie…
- Ależ droga pani, czy to pani jest Latającą babcią?
- Tak, ale..
- Czy to pani pisze utwory dla dzieci?
- No tak, ale…
- Czy pani, wraz z koleżankami, prezentuje spektakle autorskie dla dzieci z domu dziecka, szpitali?
- To wszystko prawda, ale…
- Czy to pani bierze udział w akcjach charytatywnych, jest niezmordowanym wolontariuszem, a nawet www.kobietą. lodz.pl? Tylko niech pani już się nie jąka, a przyzna do tego wszystkiego!
- Przyznaję się do wszystkiego, ale nie wiedziałam, że ktoś może mnie określić mianem Kobiety Niezwykłej! Na co dzień jestem kobietą 50+, moim zdaniem bardzo zwykłą, żeby nie powiedzieć „zwyczajną”. Dbam o dom, swoich bliskich. Wszystko to, o co pan pyta, jest dla mnie potrzebą duszy. Myślałam, że każdy tak ma!
- Nareszcie pani zrozumiała, że być niezwykłym, to realizować swoje marzenia w taki sposób, żeby jeszcze komuś innemu było z tym dobrze. Gratuluję zaszczytnego tytułu, życzę spełniania własnych i cudzych pragnień!
Autorka: Anna Ubysz
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz